OUT OF REACH chapter 12

DALI-DALING LUMABAS SI DEVON SA SINEHAN AT AGAD PUMUNTA SA MANILA TOWER., KAYA NIYA NALAMAN ANG LUGAR KASI NAKITA NIYA IYON SA SINEHAN KANINA. AT PAGDATING NIYA DUN AY NAKITA NIYA SI JAMES NA NAKA-UPO SA BENCH NA BASANG-BASA SA ULAN AGAD NIYA NAMAN ITONG NILAPITAN AT PINAYUNGAN.

DEVON: bakit dito ka naghintat? (habang nakatinigin sa binata at halatang nakokonsensya)
JAMES: ba't ang tagal mo? it's already 8:00 pm.alam mo ba kung gaano ka hirap mag-antay ng isang oras sa gitna ng ulan? (iritang pagkakasabi)
DEVON: sorry na nga! malay ko ba na dito ka sa labas maghihintay!
JAMES: halika ka na nga! (hinila si devon)
DEVON: teka, saan tayo pupunta? at pwede bah magbihis ka muna..
JAMES: (hindi kumibo)


PUMASOK SILA SA LOOB DAHIL SA GABI NA AY SILANG DALAWA LANG ANG TAO DOON, KINAKABAHAN MAN SI DEVON DAHIL BAKA KUNG ANO ANG MANGYARI SA KANYA. PATULOY PA RIN SILA SA PAGLALAKAD HANGGANG SA NARATING NILA ANG ROOFTOP NG TOWER

DEVON: anong ginagawa natin dito?
JAMES: just wait and see (smile)

JAMES,SNAP HIS FINGERS AT NAGLIWANAG ANG PALIGID, MAY FIREWORKS DISPLAY PAH, MAY INASSIGN DIN SI JAMES NA MGA PROFESSIONAL NA MUSICIAN PARA TUMUGTOG SA KANILA. HINDI MAKAPANIWALA SI DEVON SA GINAWA NI JAMES, HINDI NIYA ALAM KUNG BAKIT GINAGAWA IYON NG BINATA.

JAMES: let's hav a seat? (smile)
DEVON: teka,  hindi ka ba magbibihis?
JAMES: nope..
DEVON: mabuti pa magbihis ka muna.. kung hindi aalis ako..
JAMES: hindi na sabi.. i'm ok..
DEVON: then, i have to go.. (umalis)
JAMES: what? wait.. devon?! waut (hinabol si devon)

NAABUTAN NI JAMES SI DEVON SA ELEVATOR

DEVON: pwede ba! bumalik ka na doon.
JAMES: paano ako babalik? wala akong kasama
DEVON: eh di, isama mo yung musician na binayaran mo..
JAMES: ayaw ko nga..tsa(hindi natapos dahil biglang tumigil ang elevator)
DEVON: (tumingin kay james) anong nagyari?
JAMES: i think nawalan ng kuryente. (kalmadong sagot)
DEVON: ano?? hindi pwede yan. kailangan ko ng umuwi.. (nag-aalala)
JAMES: how can you go home? if we are trap here?
DEVON: ikaw kasi.. (kumunot ang noo at umupo)
JAMES: what? anong ako?
DEVON: oo ikaw! kung hindi mo sana ako sinama dito hindi sana ako matatrap dito..(sumimangot)
JAMES: no.... it's all you all your fault. kung hindi ka lang sana umalis, eh di sana andun tayo sa rooftop kumakain
DEVON: (tumunog ang tiyan) gutom na ako.. (parang bata)
JAMES: (smile)
DEVON: anong ningiti-ngiti mo diyan?
JAMES: nothing..
DEVON: may load ka?
JAMES: yup..(kinuha ang cp sa bulsa at binigay jay devon)
DEVON: (kinuha ang phone ni james) lowbat ka?
JAMES: damn... i forgot to charge it kanina..
DEVON: ANO NG gagawin natin?
JAMES: (lumapit kay devon)
DEVON: anong gagawin mo sa akin? lumayo ka sa akin!!

SA HINDI INAASAHAN AY BIGLANG NATUMBA SI JAMES DAHILSA HINDI MABUTI ANG KANYANG PAKIRAMDAM BUTI NA LANG AT NASALO SIYA NI DEVON

DEVON: (napapikit habang nakayakap kay james)
JAMES: (giniginaw)
DEVON: (minulat ang mata) hoy james!! tumayo ka nga!! (hinawakan ang noo ni james) naku, may lagnat ka..! ikaw kasi,dun ka pa sa labas ng antay.. pwede naman sa loob..ayan tuloy!! (habang hinuhubad ang jacket)
JAMES: anong gagawin mo? (mahinang sabi)
DEVON: loko! isusuot ko lang tong jacket ko sa'yo ng hindi ka lamigin..
JAMES: huwag na huwag mo akong pagnanasahan..(pagbibiro)
DEVON: (hinampas si james) eh di! huwag mo itng suotin!! bahala ka diyan! (tumayo)
JAMES: (hinwakan si devon) dito ka lang...

WALANG NAGAWA SI DEVON KUNDI ANG  UMUPO SA TABI NI JAMES HANGGANG SA MAKATULOG ANG DALAWA. ANG ULO NI DEVON AY NAKASANDAL SA BALIKAT NI JAMES SAMANTALANG ANG ULO NAMAN NI JAMES AY NASA ULO NI DEVON. SA GANYANG POSISYON SILA NAKATULOG HANGGANG UMAGA.
JAMES:
DEVON: